بيا در يك شب آرام و مهتابي كمي هم صحبت يك ياس باشيم
اگر صد بارقلبي را شكستيم بيا يك بار هم بااحساس باشيم بيا
به احترام قصه عشق به قدر شبنمي مجنون بمانيم بيا
كه گاه از روي محبت كمي از درد ليلي را بکاهیم

 زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست
هر کسی نغمه خود خواند و از صحنه رود
صحنه هواره بجاست
خوش آن نغمه که که مردم بسپاندش به یاد

نمی دونم چرا زندم