یکی را دوست می دارم

ولی افسوس ، او هرگز نمی داند .

نگاهش می کنم شاید بخواند از نگاه من که

     او را دوست می دارم ،

ولی افسوس

او هرگز نگاهم را نمی خواند .

به برگ گل نوشتم من که

     او را دوست می دارم ،

ولی افسوس

او برگ گل را به زلف کودکی آویخت تا او را بخنداند .

  به مهتاب گفتم : ای مهتاب

سر راهت به کوی او سلام من رسان و گو که

    او را دوست می دارم ،

ولی افسوس

یکی ابر سیه آمد ، ز ره روی ماه تابان را بپوشانید .

صبا را دیدم و گفتم : صبا دستم به دامانت ،

بگو از من به دلدارم که

   او را دوست می دارم ،

ولی افسوس

ز ابر تیره ، برقی جست و قاصد را میان ره بسوزانید .

کنون وامانده از هرجا دگر با خود کنم نجوا ،

یکی را دوست می دارم ،

ولی افسوس

   او هرگز نمی داند

سلام به همه دوستان

خیلی دوست دارم زود زود up کنم ولی ...

هرکسی شکایتی از این دنیا داره برام بنویسه

خیلی دووست دارم بدونم شکایت شما دوستان از زندگی چیه ؟

اگر تو بمیری ؛ آواز دلنواز پرندگان برای همیشه قطع خواهد شد.

اگر وجود نازنین تو با آنهمه حرارت   سرد و بی حال گردد دیگر اشعه ی سوزان خورشید در من تأثیری نداشته و نسیم ملایم سحرگاهی هرصبح چشمان خسته مرا برای دیدن ناملایمات روزگار باز نخواهد کرد.

اگر تو بمیری درختان گل سرخ اطراف آرامگاهت در مقابل آنهمه لطف وزیبایی سر به زیر انداخته و برای این ضایعه ی جوان و زیبا تأسف خواهند خورد.

معشوق بی نظیرم ؛ اگر تو بمیری ، کل زیباییهای جهان برای من مرده و نابودند.

 اگر من  بمیرم  ؛ پرندگان فقط یک شب خاموش خواهند شد

 اگر من برای همیشه از دست تو بروم دیر یا زود بخاطر چشمان زیباتری یاد من را از دل بدر خواهی کرد و بار دیگر عشق زندگی در قلب ماتمزده تو بیدار خواهد شد و زیبایی طبیعت نوای مرغان، گلهای شب بو، کوههای مرتفع، لانه های زیبا، آرزوها و تمایلات جوانی تو را زنده خواهد کرد .

معشوق بی همتایم ؛ اگر من بمیرم ، اگر روزی هم به یاد گذشته  آرامگاه ابدی من از گلهای زیبا پر شود باز هم شادی و جوانی تو نمرده و سعادت بر روی تو لبخند خواهد زد .