ديگه فرصتي نمونده
 نازنين !‌ نازت رو کم کن
دارم از صدا ميفتم
کمکم کن ! کمکم کن
يک ترانه پا به پا باش
اين صداي آخرينه
بي تو رو به انقراضم
حرف آخرم همينه
نبض معيوب حضورت من رو آخر از پا انداخت
بازي عشقت رو آخر دل ناباور من باخت
وه چه بي حنجره ام من
تشنه ي يه جرعه آواز
مثل يه مرغ مهاجر
وقتي تن ميده به پرواز
بي تو بي بهانه ام موندم
واسه پرواز دوباره
مرد غمگين سکوتم
حرف تازه يي نداره
نبض معيوب حضورت ‚ من و آخر از پا انداخت
بازي عشقت رو آخر ‚ دل ناباور من باخت 
 

یه گوشه تنها نشستم همه درارو بستم

دیگه من خسته خستم به خدا یه دل شکستم

دیگه عاشق نمیمونم دیگه از عشق نمیخونم

گر چه که عشقو چشیدم ولی مرگ عشقمو دیدم

دیگه خستم از زمونه کز کردم کنج یه خونه

یه عاشق بودم و اما حالا هستم یه دیوونه

نمیدونم چرا میگم ؟ به کی دارم اینو میگم؟

اخه سختی نکشیدین مرگ عشقو که ندیدین

ولی من که اینو دیدم به خدا دیگه بریدم

اما طمع تلخ عشقو به همه میگم چشیدم

مانده ام در کوچه های بی کسی  
                                          

سنگ قبرم رانمی سازد کسی
                                                  

مردم وخاکسترم را باد برد

بهترین یارم مرا از یاد برد