و عشق هدیه ایست جاودانی .

و من چه عاجزانه افق های طلایی نگاهت را با هزار تمنا جستجو می کنم .

و قصه تنهایی را در آسمان آبی نگاهت در میان می گذارم .

نسیم اشکی که در نگاهت موج میزد،بارانی از عشق بود برای باغ رویاهایم

و دلم چه بی قرار برای نگاه عاشقت می تپد .

در دل شبهای تاریک وجودم به جستجوی روشنایی شمع وجودت میگردم .

به آفتاب گردانی می مانم که هر صبح به امید آفتاب وجود تو سر از خواب

بر میدارد .

و خوب میدانم بی تو گلبرگهای نازک وجودم را باد خزان در هم فرو می ریزد 

و جوانه های ناشکفته امیدم به دور از تو می خشکند .

اما با این اوصاف می دانم ، قلبم کوچک تر از آن است که ظرفیت خوبیهای

تو را داشته باشد ، اما در سکوت پر از فریاد خود می گریم و می گویم ؛ با

همین قلب کوچک ، به وسعت تمام خوبی ها و سادگی هایت ؛

                                                                 دوستت دارم