دل را مسکوت میگذارم

رازهای آن را با خود به ناکجا آباد لحظه ها میبرم

و قلبی دردآلود را که به دست توست

دردهایت را بامن قسمت کن

نه چون قلب پاکت که بمن سپردی

من در نگاه مشتاقت پرده های اشک را دیدم

و در لبخند شیرینت زهر تقدیر را

بر جان من  بسپار گر فدای تو نباشم

بگذار بهارتو باشم

تنها میخواهم بهار تو باشم