مرگ پدر داغم کرد دوری او چه بی تابم کرد
پدر رفت و وجود نازنینش رخت بربست
امان از این جدائی که قلبم سخت بشکست
پدرم تاج سرم بود که رفت
با رفتن او بود که وجودم هم برفت
پدرم نور دیده ی من بود پدرم
امان از دست اجل که ربودی پدرم
ای کاش دوباره می دیدمت ،چشمام منتظره
پدرم از غم مرگ تو من داغ شدم
استخونم به حقیقت سوخت و بی تاب شدم
پدرم وقتی چشمهای تو رو بوسیدم
اون نگاه نگرانت رو دیدم
غم عالم گرفت گرفت قلبم رو
آتیش زد همه وجودم رو
همه چیز خاک شد و خاکستر
آرزوهای منم بر باد شد و گشتم از همه عالم تنهاتر
این تو بودی که به شوق دیدنت برگشتم
این تو بودی که برای دست بوسیدنت برگشتم
پدرم از غم مرگ تو طاقتم طاق شده
شب و روزم همه تار و قلبم بی تاب شده
پدر کجا رفتی و تنهام گذاشتی ؟
وقتی دستهای مهربونتو تو دستام می گرفتم
از شوق با تو بودن و حمایتت من پر می گرفتم
پدر یادت برای من همیشه زنده ست
گرچه قلبم حالا شکسته ی شکسته ست
هر شب و روز با تو تو آسمونها حرف می زنم
پی تو می گردم از درد ضجه می زنم
پدر قلبی دارم که پر از خونه
عجب دلی دارم فقط خدا می دونه
قصه غصه های منو نشنیدی
اما همه سرگذشتمو از اشکام فهمیدی
پدرم حالا دیگه بدون تو کجا برم
با کی باید حرف بزنم ؟من که دیگه تو رو ندارم
پدرم تاج سرم
سایه ت کم شد از سرم
چه کنم ؟چه کار کنم ؟از خودم هم بی خبرم
پدرم وای پدرم